Situacija u kojoj si svjestan da ti je sljedeća rečenica poslednja u životu, sigurno nije nimalo prijatna. Čovjek bi očekivao da posljednje riječi koje tada izgovorite budu nešto nalik žaljenju zbog propuštenih prilika, protraćenog života ili počinjenih zločina.

Međutim, bilo je i osuđenika na smrtnu kaznu koji nisu željeli da odu na takav način… a niko nije bio tako ekstreman kao Džejms Frenč.

Džejms D. Frenč je bio posljednji američki osuđenik koji je pogubljen na električnoj stolici prije nego što je uveden moratorijum na smrtnu kaznu koji je bio na snazi od 1972. do 1976. Pogubljen je 10. avgusta 1972. i bio je jedini osuđenik na smrtnu kaznu te godine.

Frenč je već bio osuđen na doživotnu robiju jer je 1958. ubio motociklistu koga je zaustavio autostopom. Nakon decenije u zatvoru navodno je bio strašno depresivan i suicidalan, ali nije imao hrabrosti da počini samoubistvo. Umjesto toga, ubio je svog cimera u ćeliji kako bi država bila primorana da ga “nagradi” smrtnom kaznom.

Nije uložio nijednu žalbu na presudu i navodno se radovao sopstvenoj smrti. Jedan od novinara koji su prisustvovali izvršenju napisao je da je “Džejms Donald Frenč dobio ono što je tražio – smrt na električnoj stolici”, dodajući da je “u smrt otišao sa istim šepurenjem sa kakvim je išao i kroz život”. Bilo mu je 30 godina.

Ali to, nije bilo sve! Frenč je u istoriju ušao i kao osuđenik na smrt sa vjerovatno najoriginalnijim posljednjim riječima. Na električnoj stolici rekao je novinarima: “Kako vam se ovo čini za naslov – French fries!”

Riječ je o igri riječi – “french fries” je pomfrit, a doslovno prevedeno znači “Frenč (kako je bilo prezime osuđenika) se prži”.